วันอังคารที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2561

บันทึกอนุทินครั้งที่ 6




บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 6
วันอังคารที่ 11 กันยายน 2561
เวลาเรียน 8:30 - 10:30 น.
เวลาเข้าเรียน 8:30 น.  เวลาเข้าสอน  8:30 น. เวลาเลิกเรียน 10:30 น.



ในสัปดาห์นี้อาจารย์ได้ให้เลือกเรื่องราวของเพื่อนที่เราประทับใจค่ะเกี่ยวกับการนำเสนอซึ่งการนำเสนอของฉันในตอนนั้นฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก เรื่องที่คิดไว้ว่าจะนำมาพูดให้เพื่อนฟังที่หน้าชั้นเรียนกลับพูดไม่ออก  และก็หันซ้ายหันขวาตลอด ซึ่งฉันได้เสนอเรื่องครูผู้เป็นแม่ของฉันเอง แม่เป็นคนน่ารักมาก  จะคอยให้คำปรึกษาในทุกๆเรื่อง สอนทุกเรื่อง แม่จะคอยบอกตลอดว่าให้อดทน ความสำเร็จของหนูคือความภูมิใจของแม่กับพ่อนะ  เวลาฉันมีความทุกข์ใจอะไรแม่ก็จะบอกว่า สู้ๆนะ







         เรื่องราวของเพื่อนเป็นเรื่องราวที่น่าสนใจเป็นอย่างมาเพราะจาก.  เหตุการณ์ที่เพื่อนได้เล่ามาถึงแม้เพื่อนเคยผิดพลาดจนเกือบทำให้ชีวิตของเธอนั้นเกือบจะมองไม่เห็นนั้นวันที่หลงระเริงอยู่ในกองไฟอันแสนโหดร้ายเธอได้เล่าว่า ณ ตอนนั้นยังไม่คิดถึงอนาคตของตัวเองคิดแค่อยู่กับเพื่อนทำตัวง่ายๆไปวันๆเที่ยวขอให้ได้เที่ยว เล่นขอให้ได้เล่น ขอให้ได้ลองในหลายๆอย่างที่เธอไม่เคยลองจนมันทำให้เธอติดเลยก็ว่าได้ ณ ตอนนั้นมันเป็นความสุขมาก อยู่กับเพื่อนไม่เคยคิดสนใจใครแม้แต่ครอบครัวของเธอเองจนวันหนึ่งเป็นวันที่ถูกกำหนดให้เธอได้เปลี่ยนจากชีวิตที่หลงอยู่ในกองไฟ กลับมาเดินหน้าหาแสงสว่างแต่กว่าจะมาถึงจุดที่เธอยืนอยู่ปัจจุบันนี้มันแสนเหนื่อย เคยทำให้ครอบครัวเสียใจมามากแต่วันนี้เธอกลับทำให้ครอบครัวรักเธอมากได้เช่นกัน เธอหาเงินใช้ด้วยตัวเธอเองส่งตัวเองเรียนส่งไปให้ครอบครัวได้ใช้ถือว่าเพื่อนคนนี้เป็นบุคคลที่หน้านำมาเป็นตัวอย่างเรื่องราวชีวิตให้กับใครหลายๆคนที่ยังหลงระเริงกับกองไฟที่แสนโหดร้ายนั้น   มันเป็นเรื่องราวดีๆที่ดิฉันประทับใจมากเลยทีเดียวค่ะมันเป็นความรู้สึกที่แสดงออกมาด้วยความประทับใจอย่างยิ่งและจะขอนำเอาความกตัญญูกตเวทีของเพื่อนคนนี้นำมาปฏิบัติกับครอบครัวของตนเองอย่างดีค่ะถึงแม้ว่าทางข้างหน้าจะมีอุปสรรค์ยากแค่ไหนขอสัญญาว่าจะไม่ทิ้งครอบครัวจะทำให้ดีที่สุดค่ะ นี้เป็นแค่เรื่องราวสั่นๆที่นำมาเขียนความรู้สึกประทับใจเพื่อนคนนี้ค่ะ  สุดท้ายนี้อยากขอให้เพื่อนๆทุกคนตั้งใจเรียนเพื่อจะนำพาตัวเองก้าวสู่ความสำเร็จได้อย่างที่ตั้งใจไว้ค่ะ
 

ฉันประทับใจเพื่อนคนนี้เพราะมีประสบการณ์ที่แตกต่างกันมาก คนหนึ่งเอาแม่เป็นครูในดวงใจ อีกคนเอาคุณครูที่โรงเรียนมัธยมเป็นครูในดวงใจ ฉันฟังแล้วมีความรู้สึกร้องไห้ตามเลยคือแบบ เพื่อนก็มีประสบการณ์แบบนี้ด้วยหรอ คือแบบน่าสงสารเขา ต่างคนก็ต่างมีคุณครูในดวงใจกันทั้งนั้น ทำไม??? ฉันถึงเอาเพื่อนสองคนนี้มาเป็นความประทับใจในการเล่าเรื่องครูในดวงใจ ก็เพราะว่าเพื่อนสองคนนี้เขาพูดได้น่าฟัง ฟังแล้วมีความรู้สึกว่าทำไมเพื่อนพูดได้ดีจัง พูดได้ซาบซึ้งกินใจ ฉันจึงให้สองคนนี้เป็นคนที่เล่าประสบการณ์ได้น่าประทับใจที่สุด